Koreni “judeo-masonske svetske zavere”
Koreni “judeo-masonske svetske zavere”

Koreni “judeo-masonske svetske zavere”

Jedna od središnjih tački ekstremno desničarske mitologije jesu teorije zavera prema kojima Jevreji teže da zavladaju čitavim svetom. Ova teorija je u različitim verzijama postala srž političkog antisemitizma u 20. i 21. veku, bilo da je reč o carskoj Rusiji, nacističkoj Nemačkoj ili savremenom ’’globalnom selu’’. Stereotip iskvarenog i pohlepnog bogatog jevrejskog bankara koji upravlja svetom kroz međunarodne institucije i teži uspostavljanju svetske vlade, kako bi osigurao sopstveno materijalno bogatstvo i kontrolu nad ostatkom sveta, sveprisutan je u desničarskoj mitologiji. Priče o tome kako Jevreji kontrolišu međunarodni bankarski sistem, medije, Holivud, pa čak i čitave države, postale su uobičajene u savremenom populističkom diskursu. Od Rotšilda do Sorosa, princip je potpuno isti i u oba slučaja se koristi u svrhe obračunavanja sa političkim protivnicima.

Koreni “judeo-masonske svetske zavere”
Koreni “judeo-masonske svetske zavere”

Prema podacima ADL Global, čak 1.090.000.000 stanovnika planete gaji određene antisemitske stavove[1]. Antisemitizam je danas najviše izražen na Bliskom Istoku i Severu Afrike, gde preko 74% stanovnika gaji određen vid antipatije prema Jevrejima. Na drugim mestima taj broj ne premašuje 50%, ali su brojke svakako zabrinjavajuće s obzirom da je indeks antisemitizma u Istočnoj Evropi 34%, u Zapadnoj Evropi 24%, Subsaharskoj Africi 23%, a u Aziji 22%[2]. Najmanji stepen antisemitizma izmeren je u obe Amerike (19%) i u Okeaniji (14%), što je samo po sebi zastrašujuće, s obzirom na činjenicu da su to predeli u kojima su se nedavno dogodili stravični incidenti motivisani verskom mržnjom, kao što je pucnjava u Sinagogi u Pitsburgu (2018) ili pokolj u Krajstčerču na Novom Zelandu (2019)[3].

Određeni stereotipi koje ispitanici ADL Global ankete gaje su: Jevreji imaju preveliki uticaj na svetsko finansijsko tržište, Jevreji imaju preveliki uticaj na medije, Jevreji su odgovorni za svetske ratove, Jevreji ne brinu o pripadnicima drugih veroispovesti, Jevreji su odaniji Izraelu nego zemlji u kojoj žive,…

Šta je izvor ovih stereotipa? Koji su koreni antisemitizma i kako su takvi narativi postali široko prihvaćeni i ostali zastupljeni u savremenoj javnosti?

Hrišćanstvo i antisemitizam u Evropi

Tradicija antisemitizma u Evropi traje vekovima i uglavnom je vezana za verske dogme, nesuglasice i stereotipe. Pored toga što su Jevreji bili posmatrani kao odgovorni za stradanje Isusa Hrista, hrišćani (kao ni muslimani) nisu gajili preterane simpatije prema Jevrejima iz drugih dogmatskih, ali i ekonomskih razloga.

Za razliku od hrišćanskih i muslimanskih naroda koji su naplaćivanje kamate smatrali grešnim činom, Jevreji su stekli ogromno bogatstvo kao bankari s obzirom da njihova vera nije zabranjivala jedan takav zanat. Iz tog razloga su u Evropi (a i na Istoku) njihova vera i životni stil bili percipirani kao isuviše materijalistički i individualistički, što je bilo u suprotnosti sa hrišćanskom skromnošću i kolektivizmom, te je judaizam predstavljan kao esencija anti-Hrišćanstva. [4]

Pored toga, ekonomska moć evropskih Jevreja im je vremenom obezbedila visoki položaj na društvenoj lestvici, što je bio i prvobitni povod za popularno nezadovoljstvo zbog, navodno, prevelikog uticaja Jevreja na politički, kulturni i društveni život evropskih monarhija.

Antisemitske stereotipe je u određenoj meri širila i Katolička crkva. Inkvizicija je mesta na kojima su se navodno okupljale veštice i jeretici nazivala “sinagogama”, a njihove praznike i rituale “šabat”, aludirajući na jevrejski verski praznik. Mnogi znameniti sveci su osuđivali Jevreje: Sveti Jovan Hrizostom je sinagoge nazivao “hramovima demona”, a sveti Avgustin je smatrao Jevreje “sinovima Sotone”.[5]

Evropom je, takođe, bila rasprostranjena krvna kleveta: lažna optužba da su Jevreji tokom verskih praznika ubijali hrišćansku decu i koristili njihovu krv za rituale. Prva navodna žrtva datira još iz 1114. godine, kada je dečak Vilijem iz Norviča navodno ubijen od strane Jevreja i razapet na krst.[6] Slične optužbe su se događale širom čitave Engleske, pa je, na primer, jevrejska delegacija koja je prisustvovala krunisanju Ričarda III bila napadnuta od strane besne rulje.[7]

Krvna kleveta se u narednim vekovima proširila po kontinentalnoj Evropi i Bliskom Istoku, a svoj vrhunac doživela je za vreme Afere iz Damaska 1840. godine, kada je jevrejska zajednica optužena za ubistvo nestalog katoličkog monaha oca Tomasa.[8] Ovaj događaj se često predstavlja kao najzaslužniji za eskalaciju antisemitizma na međunarodnom nivou i masovnu mržnju prema Jevrejima.

Međutim, sama teorija o jevrejskoj svetskoj zaveri je relativno modernog kova i svoje korene vuče iz revolucionarnih sukoba u Evropi tokom 18, 19. i 20. veka.

[click_to_tweet tweet=”Ono što je zaista stajalo iza narativa o judeo-masonskoj zaveri, jeste borba za moć između dve različite frakcije unutar francuske imperije. | ” quote=”Ono što je zaista stajalo iza narativa o judeo-masonskoj zaveri, jeste borba za moć između dve različite frakcije unutar francuske imperije.”]

Prvi izvor o judeo-masonskoj zaveri: “Memoari” Avgustina Baruela

Najstariji izvor koji pominje judeo-masonsku zaveru je knjiga francuskog jezuitskog sveštenika Avgustina Baruela “Memoari koji oslikavaju istoriju Jakubinizma” iz 1797. godine. Pošto je bio posvećen katolik i pobornik Monarhije, pobegao je u Britaniju u strahu od revolucionarne odmazde, ubrzo nakon izbijanja Francuske revolucije. Tamo je upoznao britanskog matematičara Džona Robinsona, koji mu je prvi predstavio ideju za knjigu u kojoj će izneti dokaze kako je francuska revolucija samo početak zavere da se unište sve države i religije u Evropi, kako bi tajna društva kao što su slobodni zidari i iluminati uz pomoć liberalnih filozofa zavladali čitavom Evropom.[9]

Inspirisan ovim idejama, Baruel je u svojoj knjizi Francusku revoluciju predstavio kao “Antihrišćansku zaveru” koja za cilj ima uništenje hrišćanstva i uspostavljanje novog društva kojim diktiraju zakoni razuma, a ukidaju se svi religijski autoriteti[10]. Prema Baruelu, vođe revolucije su instrument u rukama slobodnih zidara, čije su ideje izražene kroz učenje prosvetiteljskih filozofa kao što su Volter, Didro i Dalamber. Pored toga, Baruelova glavna optužba je da su oni potpomognuti i od stranog faktora: pruskog kralja Fridriha II i bavarskih iluminata.[11]

Baruelova knjiga nesumnjivo je napisana u svrhe kontrarevolucionarne propagande i za diskreditovanje same revolucije među običnim svetom. Na taj način bi se dao veći legitimitet Starom režimu, a sama revolucija bi bila prikazana kao nešto strano katoličkom i monarhističkom duhu Francuske. Ako se Francuska doživljava kao “najstarija katolička ćerka”, onda je svaki prosvetiteljski otpor tradicionalnom hrišćanskom konzervativizmu smatran neprijateljskim aktom. Filozofija koja propagira razum nasuprot verskom autoritetu i slobodarstvo nasuprot pokoravanju autoritetima, smatrala se opasnom po katolički duh francuske nacije. U samoj knjizi Baruel naziva liberalizam “greškom u razmišljanju”, a racionalizam vođa revolucije odbacuje kao pobunu protiv Boga.[12]

Uvođenjem stranog elementa u liku Fridriha II, revolucija se dodatno diskredituje kao nešto ne-francusko i orkestrirano spolja. Anti-klerikalizam i slobodarstvo Jakubinaca, kao i njihove sličnosti sa idejama bavarskih iluminata, načinili su ih lakom metom za konzervativnu propagandu.

Slobodni zidari (Wikipedia)
Slobodni zidari (Wikipedia)

Jevreji, masoni i Francuska revolucija

Tek nakon što je primio misteriozno pismo od čoveka koji se predstavio kao vojni komandant J.B. Simonini, Baruel počinje otvoreno da govori o tome kako iza Francuske revolucije stoje Jevreji.[13] U svom pismu Simonini tvrdi kako se na prevaru infiltrirao među zavereničke redove i saznao kako Jevreji planiraju da unište sve vlade i religije u cilju nametanja sopstvene despotske vlade. Govori o hodnicima zlata kojim Jevreji plaćaju svoje agente među kojima su slobodni zidari i iluminati, a svaka zemlja koja im je dala politička prava je zapravo prevarena, jer će je Jevreji vremenom preuzeti i porobiti ne-jevrejsko stanovništvo.[14]

Takozvani Simonini naglašava da su najveći neprijatelji Jevreja Katolička crkva i dinastija Burbona, time jasno definišući strane u sukobu: svi pobornici novog režima i revolucije su plaćeni od strane Jevreja da bi porazili Crkvu i Monarhiju.

Još 1306. godine, vekovima pre Adolfa Hitlera, francuski kralj Filip IV Lepi je proterao sve Jevreje i oduzeo im čitavo bogatstvo i imovinu, predstavljajući to kao pobedu hrišćanstva. Nekoliko godina kasnije su vitezovi templari optuženi za jeretike i sataniste, nakon čega im je po istom principu oduzeta sva imovina.[15]

Umesto proterivanja, svi članovi reda bili su uhapšeni, mučeni i pogubljeni na “Petak trinaesti” koji i dan danas važi za nesrećan dan među sujevernima. Istinski razlog je bio kraljev strah od njihovog pojačanog uticaja i moći. Britanski akademik Norman Kon to smatra prvim primerom u evropskoj istoriji da su sekularne vlasti širile dehumanizujuću propagandu kako bi se obračunale sa političkim neprijateljima.

Templari su, između ostalog, bili i prva uspešna međunarodna bankarska organizacija, što ih je neminovno dovodilo u vezu sa Jevrejima. Takođe, minimalne sličnosti između templarske i jevrejske simbolike (jedan od zvaničnih naziva: Vitezovi Solomonovog hrama) su bile dovoljne da stvore osnovu i temelje za Baruelovu teoriju zavere.

U “Memoarima”, Baruel konstruiše narativ prema kom su slobodni zidari nastali od članova Templarskog reda koji su uspeli da pobegnu iz Francuske u Škotsku. Pored toga, čitava masonska ikonografija kakvu Baruel opisuje odiše Jevrejskim simbolima.[16] Jedan od primera je njegov opis kako u toku inicijacije na prvi stepen slobodni zidari polažu zakletvu jevrejskom bogu Jehovi, što je u potpunoj suprotnosti sa činjenicama. Prema filozofiji slobodnih zidara, vrhovni apsolut je Veliki arhitekta univerzuma, što može biti pandan bilo kom monoteističkom bogu.[17] Zanimljiva je i njegova sličnost sa Kultom uzvišenog bića koji je Robespjer pokušao da uvede kao državnu religiju nasuprot katolicizmu, što je sigurno inspirisalo Baruela da revoluciju predstavi kao napad na hrišćanstvo. Sličnost u simbolici templara, masona i Jevreja je na vrlo jednostavan način spinovana kako bi ukazivala na “jevrejstvo” u ovim organizacijama.

Koliko je Baruelova kontrarevolucionarna propaganda bila uspešna, teško je reći, s obzirom da mnogi konzervativci nisu verovali da Jevreji ili slobodni zidari imaju toliku moć. S druge strane, Kon tvrdi da je i među iluminatima i slobodnim zidarima bilo antisemitskih stavova, tako da je čitava konstrukcija bila klimava i verovatno ograničena na mali broj ljudi koji su u nju istinski poverovali. Među samim slobodnim zidarima bio je ogroman broj katolika i monarhista, a osnivač bavarskih iluminata, Adam Vajshaupt, i sam je bio katolik i jezuitski đak.

Bez obzira na protivrečnosti i izvrtanje činjenica, Baruelova teorija je otvorila put antisemitskoj propagandi koja se u 19. i 20. veku intenzivno koristila u sukobu revolucionarnih i kontrarevolucionarnih strana u Francuskoj i Rusiji.

Ono što je zaista stajalo iza narativa o “judeo-masonskoj zaveri”, jeste borba za moć između dve različite frakcije unutar francuske imperije – republikanaca i monarhista. Kada je ova borba postala globalna, isti narativi su primenjivani u carskoj Rusiji, nacističkoj Nemačkoj i mnogim drugim mestima.


Reference:

[1] https://global100.adl.org/map

[2] https://global100.adl.org/map

[3] https://global100.adl.org/map

[4] Cohn, Norman. A warrant for Genocide: the myth of Jewish world-conspiracy and the Protocols of the Elders of Zion (London: Serif, 1996), 25

[5] Cohn, Norman. A warrant for Genocide: the myth of Jewish world-conspiracy and the Protocols of the Elders of Zion (London: Serif, 1996), 25

[6] Bale, Anthony (2006). The Jew in the Medieval Book: English Antisemitisms 1350–1500. Cambridge University Press

[7] Bale, Anthony (2006). The Jew in the Medieval Book: English Antisemitisms 1350–1500. Cambridge University Press

[8] Frankel, Jonathan. The Damascus affair: “ritual murder”, politics and the Jews in 1840 (Cambridge University Press 1997), 121

[9] Cohn, Norman. A warrant for Genocide: the myth of Jewish world-conspiracy and the Protocols of the Elders of Zion (London: Serif, 1996), 35

[10] Barruel, Augustine. Memoirs Illustrating the History of Jacobinism (Michigan: Real-View-Books, 1995)

[11] Tajno prosvetiteljsko društvo osnovano 1776. godine u Ingolštatu čiji je cilj bio suprotstavljanje praznoverju, predrasudama, uticaju religije na javni život. Zalagali su se za ograničenje vladarske moći i borili se protiv zloupotrebe državnih funkcija, kao i za rodnu ravnopravnost i obrazovanje žena.

[12] Barruel, Augustine. Memoirs Illustrating the History of Jacobinism (Michigan: Real-View-Books, 1995)

[13] Cohn, Norman. A warrant for Genocide: the myth of Jewish world-conspiracy and the Protocols of the Elders of Zion (London: Serif, 1996), 32

[14] Cohn, Norman. A warrant for Genocide: the myth of Jewish world-conspiracy and the Protocols of the Elders of Zion (London: Serif, 1996), 32-33

[15] Cohn, Norman. A warrant for Genocide: the myth of Jewish world-conspiracy and the Protocols of the Elders of Zion (London: Serif, 1996), 25

[16] Barruel, Augustine. Memoirs Illustrating the History of Jacobinism (Michigan: Real-View-Books, 1995)

[17] Slobodni zidari u svoje redove primaju pripadnike svih religija.

    Prijavite se i ubuduće ćemo Vam slati sve novosti vezane za našu organizaciju na Vašu mejl adresu!

    One Response

    1. Какав глуп текст. Критикује те десничари цитирајући изворе који су губили судске спорове у САД због кршења људских права а који су у основи (гле чуда!) јеврејски десничари!!!
      Па ви нисте нормални.

    Оставите одговор

    Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *

    Slični tekstovi

    Džo Bajden - White House
    Sjedinjene Američke Države
    Dimitrije Milić
    Šta donosi Bajdenov klimatski program i zašto je važan

    Od početka ove godine kada se radi o klimatskim i srodnim pitanjima u medijima dominiraju dve paralelne vrste vesti. Na jednoj strani, konstatno dolaze loše vesti koje se tiču posledica klimatskih promena, sa aktuelnom velikom pažnjom na rekordne suše na evropskom kontinentu. Kada u pitanju nisu evropske suše, onda su to požari u Kaliforniji, nekada je otopljavanje još jednog glečera na Arktiku ili pomor ribe zbog porasti temperature mora i zračenja.

    Nastavi čitanje »
    Zastava Kipra - Canva
    Uncategorized
    Dimitrije Milić
    Energetska kriza i Kipar – šanse i rizici

    Kada se govori o aktuelnom problemu energetskog snabdevanja Evropske unije, koje će odložiti zelenu tranziciju na neko vreme, najveći fokus je na Nemačkoj. U pitanju je najveća ekonomija u Evropskoj uniji, ali ujedno i njen najveći uvoznik ruskog prirodnog gasa, gde se u ovoj državi koristi od industrije, preko proizvodnje električne energije do grejanja domaćinstava. Kao takva, već je poznato ranjiva u aktuelnoj političkoj situaciji. Međutim, preveliko usmerenje ka Nemačkoj skreće pažnju sa drugih država koje se takođe suočavaju sa energetskim problemima i koji nisu nužno vezani za Rusiju.

    Nastavi čitanje »
    Punjenje električnog vozila - Unspash
    Nemačka
    Dimitrije Milić
    Električna vozila u strategijama zelene tranzicije

    Kada se analizira skoro svaki plan za zelenu tranziciju ili smanjenje štetnih emisija gotovo svake vlade u svetu, mogu se primeiti određene sličnosti. Osim izbacivanja ili ograničavanja upotrebe uglja, najveći broj ovih planova predviđa postavljene ciljeve ili konkretne podsticaje za upotrebu električnih vozila. Od Sjedinjenih Američkih Država, preko Ujedinjnog Kraljevstva do Nemačke, električna vozila u nacionalnim strategijama imaju važno mesto.

    Nastavi čitanje »